Blog

17 Mar
0

ΟΔΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΟΧΙ “ΙΝΣΤΑΜΠΟΥΛ”

Η
σταυροφορία των Ελαδιτών συναγωνιστών της ΣΕΥΑΕΚ, για αλλαγή του ονόματος οδού
στη Λάρνακα, από το προκλητικό ΙΝΝΣΤΑΜΠΟΥΛ στο 
φυσιολογικό   ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ,
συνεχίζεται. Με νέα επιστολή τους προς το Δήμαρχο και τα Μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου
Λάρνακας, καθώς και στον αρμόδιο Υπουργό Εσωτερικών, επαναλαμβάνεται το αίτημα
το οποίο συνυπογράφουν και υποστηρίζουν Κόμματα, Προσωπικότητες, Σύνδεσμοι,
Οργανώσεις και Φορείς από Ελλάδα και Κύπρο. Μέχρι τώρα ο Δήμαρχος δεν έχει καν
θέσει το αίτημα προς συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο, ενώ πρόκειται για ένα
θέμα το οποίο θα έπρεπε  από καιρό αυτόβουλα
να το είχε διαχειρισθεί το Δημοτικό Συμβούλιο, καθότι δεν μπορεί να ισχύσει
κανένα δικαιολογητικό για το οποίο  να
φέρει η συγκεκριμένη οδός,  το όνομα
ΙΝΣΤΑΜΠΟΥΛ. Η αλλαγή του Ονόματος σε ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ αποτυπώνει την
πραγματικότητα και δεν θίγει κανένα.

Τα
ονόματα σε οδούς δίδονται πάντοτε με κάποιο σοβαρό σκεπτικό και τέτοιο σοβαρό
σκεπτικό δεν μπορεί να ίσχυε ή να ισχύει σήμερα, το οποίο να δικαιολογεί να
συνεχίσει να συντηρείται το όνομα ΙΝΣΤΑΜΠΟΥΛ σε οδό στην Κύπρο, ιδιαίτερα στην
Κύπρο ημικατεχόμενη από την Τουρκία..

Η Αδούλωτη Κερύνεια η οποία υιοθέτησε εξυπαρχής την πρωτοβουλία και την
υποστηρίζει,  καλεί και τους Λαρνακείς
συμπατριώτες μας, πολίτες και Φορείς να ενώσουν τη φωνή διαμαρτυρίας τους με τη
δική μας, απαιτώντας και αυτοί  αλλαγή
του ονόματος.

Εκτός από το όνομα ΙΝΣΤΑΜΠΟΥΛ θα πρέπει να εξεταστούν και άλλες παρόμοιες προκλητικές
ονομασίες όπως, ΜΠΟΣΚΟΥΡΤ (Οδός Γκρίζων Λύκων) και πάλι στη Λάρνακα, αλλά και
οπουδήποτε αλλού στην ελεύθερη Κύπρο.

Με την ευκαιρία συγχαίρομε το Δημοτικό Συμβούλιο Πάφου που ήδη προέβει, από ότι πληροφορούμαστε, σε μια τέτοια
αλλαγή προκλητικού για τους Δημότες Τουρκικού ονόματος.

Η
νέα επιστολή της ΣΕΥΑΕΚ,ΕΠΙΣΤΟΛΗ Σ.Ε.Υ.Α.Ε.Κ. – ΣΑΚ ΓΙΑ ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΑ ΟΔΟΥ-ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ

 255 Views

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
15 Mar
0

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΥΠΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ Β΄

Αντιπροσωπεία του Σωματείου Αδούλωτη Κερύνεια είχε στις 9.3.2021,  συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου  κκ Χρυσόστομο  Β΄. Μεταφέραμε στον Μακαριότατο τις σοβαρές μας ανησυχίες για τις εξελίξεις στο Κυπριακό  όπως αυτές διαμορφώνονται  με την εμμονή του Προέδρου της Δημοκρατίας και των Ηγετών ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ να επιμένουν σε συνέχιση των δικοινοτικών συνομιλιών για λύση ΔΔΟ. Μεταφέραμε ανησυχίες μας από το γεγονός ότι κλιμακώνεται η πίεση Βρετανίας, Αμερικής, Ευρώπης με εργαλείο τους τα Ηνωμένα Έθνη για να υποταχθούμε στους Τουρκικούς όρους λύσης του Κυπριακού. Μεταφέραμε τις ανησυχίες μας για το γεγονός ότι ο Λαός παραμένει παθητικός παρατηρητής των εξελίξεων συγχυσμένος από τις Διπλωματικές  μεθοδεύσεις, σκοταδισμού, παραπληροφόρησης και ωραιοποίησης των επερχόμενων αρνητικών εξελίξεων.  Ζητήσαμε από τον Αρχιεπίσκοπο η Εκκλησία να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο τόσο στην εμψύχωση του Λαού και την ανάταση του φρονήματος του, όσο και  να καταστεί καταλύτης στην ανάγκη επανατοποθέτησης του Κυπριακού  και τροχοπέδη στις αρνητικές εξελίξεις. Σημειώσαμε ότι είναι καθήκον της Εκκλησίας, των Ιεραρχών και συλλογικά της Ιεράς Συνόδου να ορθώσουν ανάστημα ενάντια στη νομιμοποίηση των κατοχικών δεδομένων υπό το μανδύα ΔΔΟ και να στηρίξουν αγώνα απελευθέρωσης των κατεχομένων εδαφών μας για να αποτρέψουμε την Τουρκοποίηση / ισλαμοποίησή τους.

Ο Μακαριότατος συμμερίζεται τις ανησυχίες μας και σημειώνει ότι η Τουρκία προβάλλει συνεχώς και νέες απαράδεκτες αξιώσεις κατά της Κύπρου χωρίς καμμιά διαμαρτυρία. Μάλιστα  κάκισε και το γεγονός ότι οργανώνονται διαμαρτυρίες κατά των μέτρων προστασίας από τον κορωναϊό ενώ για τα όσα απαράδεκτα συμβαίνουν στο Κυπριακό καμμιά διαμαρτυρία δεν γίνεται. Προειδοποιεί δε πως αν δεν προσέξουμε την πορεία του Κυπριακού, είναι  ορατός ο κίνδυνος του Εθνικού μας αφανισμού. Τόνισε ότι η εκκλησία θα κάμει το καθήκον της.

 278 Views

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
14 Mar
0

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

Με αφορμή πρόσφατες
δηλώσεις του νέου Υπουργού Εξωτερικών της Αμερικής κ. Antony Blinken, με τις οποίες εξήγγειλε
ότι η Αμερική θα παρέμβει δυναμικά στο Κυπριακό, και ενόψει των κατά τη γνώμη μας
αρνητικών εξελίξεων που τροχοδρομούνται στο Κυπριακό με την άτυπη Πενταμερή, η
Αδούλωτη Κερύνεια έστειλε στον κ. Blinken επιστολή με θέση και άποψη επί των δηλώσεων του.

Στην επιστολή συγχαίρουμε
τον κ Blinken  για το διορισμό του και του ευχόμαστε επιτυχία
στο έργο του για το καλό της Αμερικής και του κόσμου ολόκληρου. Στη συνέχεια
αναφερόμενοι στην υποστήριξη που παρέχει η Αμερική σε λύση ΔΔΟ:

  • Σημειώνουμε ότι ως απλοί
    άνθρωποι, οι πολίτες της Κύπρου και ιδιαίτερα εμείς ως πρόσφυγες και
    εκτοπισμένοι  θύματα της βάρβαρης
    Τουρκικής εισβολής και κατοχής εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας, είμαστε
    απογοητευμένοι για την υποστήριξη που συνεχίζει να παρέχει στη ΔΔΟ η Αμερική.
  • Υποδεικνύουμε ότι η
    Αμερική ω χώρα η οποία κάμνει σταυροφορία για σεβασμό των Ανθρωπίνων
    Δικαιωμάτων ανά τον κόσμο, η συνεχιζόμενη υποστήριξή της στη ΔΔΟ αποτελεί
    πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών, καθώς και πρόκληση για εμάς τους πρόσφυγες
    και εκτοπισμένους της Κύπρου, των οποίων τα Ανθρώπινα Δικαιώματα έχουν βάναυσα
    παραβιασθεί από την Τουρκία, σύμμαχο χώρα των ΗΠΑ, εξοπλισμένη με Αμερικανικά όπλα.
  • Υποδεικνύουμε ότι η
    Αμερικανική υποστήριξη σε λύση ΔΔΟ καταδικάζει εμάς τους πρόσφυγες και
    εκτοπισμένους σε μόνιμη προσφυγιά μακριά από τις πατρογονικές μας εστίες τα σπίτια
    και τις περιουσίες μας. Θυμίζουμε δε ότι οι πρόσφυγες και εκτοπισμένοι της Κυπριακής
    τραγωδίας είμαστε το 33% του πληθυσμού της Κύπρου και κατ’ αναλογία αντιστοιχούμε
    με περισσότερους από 110 εκατομμύρια Αμερικανούς.
  • Σημειώνουμε ότι το δικό μας
    εθνικό ξεκαθάρισμα από τα κατεχόμενα και ο μαζικός εποικισμός των κατεχομένων
    εδαφών μας που μας αντικατέστησαν εκεί ήταν  μέρος σχεδίου για να δημιουργηθούν οι συνθήκες
    που να δικαιολογούν τη λύση ΔΔΟ. Γιαυτό, υποδείξαμε η υποστήριξη σε λύση ΔΔΟ
    εμπλέκει και καθιστά συνυπεύθυνη και την Αμερική για το δικό μας Εθνικό ξεκαθάρισμα
    και τον μαζικό εποικισμό που και τα δύο συνιστούν εγκλήματα πολέμου και
    εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας.

Τέλος καλέσαμε τον
Αμερικανό αξιωματούχο να επιδιώξει  αλλαγή
της Αμερικανικής πολιτικής στο Κυπριακό με τη διαβεβαίωση ότι κάτι τέτοιο θα
ανακουφίσει και τους Ηγέτες μας των οποίων η πολιτική υπέρ της ΔΔΟ είναι
αντίθετη με τη Βούληση του Κυπριακού Λαού ο οποίος το απέδειξε στο Δημοψήφισμα
το 2004 ότι δεν συμφωνεί με λύση ΔΔΟ.

Η επιστολή μας καταλήγει
με την υποσημείωση ότι μια τέτοια αλλαγή πολιτικής στο Κυπριακό θα είναι προς το
συμφέρον της  της Αμερικής.  ΑΚ51202113032021, ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ ΥΠΟΥΡΓΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ

 200 Views

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
08 Mar
0

Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΤΑΛΥΤΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΗΣ

Το επιβεβαιώνουν οι δηλώσεις Ζοζέπ Μπορέλ προχθές στη Λευκωσία.

Στο Κυπριακό, η Βρετανική και η Αμερικανική στάση ήταν και είναι δεδομένη υπέρ της Τουρκίας και των επιδιώξεων της στην Κύπρο. Η Βρετανία είναι ο βασικός ηθικός αυτουργός από τη δεκαετία του 1950, για την αναθέρμανση των Τουρκικών διεκδικήσεων στην Κύπρο, παρά το γεγονός ότι η Τουρκία αποποιήθηκε  κάθε δικαιώματος της  στην Κύπρο, όταν μεταβίβασε τη νήσο στη Μεγάλη, τότε, Βρετανία. Η Αμερική ακολούθησε μετά από κάποιες ενστάσεις, τους Βρετανικούς σχεδιασμούς.

Η ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση παρουσιάστηκε ως η διέξοδος για να διασφαλίσει η ημικατεχόμενη  Κυπριακή Δημοκρατία, υποστήριξη και ασφάλεια στις «αγκάλες» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με πολλές υποσχέσεις ότι, ο Θεσμός της Ενωμένης  Ευρώπης, οι αρχές και αξίες πάνω στις οποίες «κτίστηκε» η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο, θα αποτελούσαν καταλύτη για απαλλαγή μας από την κατοχή και θα συνέβαλλε στη Δικαίωσή μας.

Παρακολουθώντας όμως,  εκ του σύνεγγυς την Ευρωπαϊκή στάση έναντι της Κύπρου, διαπιστώνουμε ότι η ΕΕ  διολισθαίνει συνεχώς υπέρ της Τουρκίας και σιγά σιγά πάει να εξελιχθεί σε καταλύτη, όχι για σωστή λύση του Κυπριακού, αλλά καταλύτη και μοχλό πίεσης για να νομιμοποιήσουμε εμείς το αποτέλεσμα της Τουρκικής εισβολής και κατοχής. Πολύ φοβούμαστε ότι αυτή η κλιμάκωση της Ευρωπαϊκής στάσης θα κορυφωθεί στην άτυπη πενταμερή στην οποία αλόγιστα πάνε να εγκλωβισθούν, Ελλάδα και Κύπρος. Αυτή η εκτίμησή μας, ενισχύθηκε από τις δηλώσεις του Ύπατου Ευρωπαίου εκπροσώπου για την εξωτερική πολιτική, Ζοζεπ Μπορέλ τις οποίες έκαμε εδώ κατά την πρόσφατη επίσκεψή του, υπό την κάλυψη τάχα προετοιμασίας για την Πενταμερή. Κάλεσε από τη Λευκωσία  ο Μπορέλ «τους δύο Κύπριους Ηγέτες», όχι τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον εγκάθετο της κατοχικής δύναμης στα κατεχόμενα, να «εκμεταλλευτούν την ευκαιρία της άτυπης συνάντησης στη Γενεύη» τον επόμενο μήνα και να «έρθουν στις συνομιλίες προετοιμασμένοι για συμβιβασμό». Ούτε πως υπάρχει Κυπριακή Δημοκρατία για τον Μπορέλ και την ΕΕ. Είναι εκλιπούσα και γιαυτούς αφού το είπε η φίλη τους η Τουρκία. Είναι και γιαυτούς εκλιπούσα αφού οι εκπρόσωποι της Κυπριακής Δημοκρατίας, Πρόεδρος Αναστασιάδης , υπουργός Εξωτερικών και κυβέρνηση δεν αντιδρούν σε αυτή την ύβρη και τη δέχονται σιωπηρά. 

Μέσω του Μπορέλ, η  Ευρωπαϊκή Ένωση ζητεί και άλλους συμβιβασμούς, πέραν της σωρείας συμβιβασμών που ήδη έγιναν. Υπενθυμίζω κάποιους από τους συμβιβασμούς  που ήδη έγιναν και η Ευρωπαϊκή Ένωση τους κρατεί δεδομένους υπέρ της Τουρκίας:

  • αποδοχή από μέρους μας της λύσης ΔΔΟ,
  • αναγνώριση στη μειοψηφία του 18% πολιτικής ισότητας στη Διακυβέρνηση του τόπου, με την πλειοψηφία του 85%, με ρυθμιστή κάθε Κυβερνητικής απόφασης τη μειοψηφία του 18%
  • αποκλεισμός της επιστροφής των προσφύγων και εκτοπισμένων στα σπίτια και τις περιουσίες τους. Αντί αποκατάστασης των παραβιασθέντων Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων προσφέρεται θεραπεία αποζημείωσης.
  • αποδοχή της παραμονής των Τούρκων εποίκων στο νησί μας.

Όχι μόνο η ΕΕ δεν απορρίπτει τους πιο πάνω συμβιβασμούς οι οποίοι είναι αντίθετοι με τις αρχές, αξίες και το κεκτημένο της ΕΕ,  ζητεί και άλλους.

Ενόψει των πιο πάνω δεδομένων εκτιμούμε ότι, η παρουσία της ΕΕ στην άτυπη Πενταμερή, εξυπηρετεί σκοπιμότητα και μάλιστα αρνητικότατη για την υπόθεσή μας. Εκτιμούμε ότι ο Ευρωπαίος Παρατηρητής θα είναι εκεί  σε διατεταγμένη αποστολή  να σπρωχθούμε σε κλείσιμο του Κυπριακού ώστε να ομαλοποιηθεί η κατάσταση με την Τουρκία.  Μάλιστα εκτιμούμε ότι θα είναι εκεί για να δώσει και τη διαβεβαίωση ότι, η ΕΕ δεν θα εναντιωθεί συμφωνίας  που θα αντιστρατεύεται τις αρχές , αξίες και το Κεκτημένο της ΕΕ. Θα είναι εκεί για να δώσει διαβεβαιώσεις ότι θα βολέψει τις αποκλίσεις  και ότι μάλιστα η ΕΕ  θα είναι έτοιμη να τις καταστήσει και πρωτογενές Δίκαιο.

Βαριά η ευθύνη που βαραίνει την ΕΕ και τους εκπροσώπους της. Όμως μεγαλύτερη  ευθύνη βαρύνει τους δικούς μας Πολιτικούς Ηγέτες οι οποίοι αρνούνται να δουν αυτή την πραγματικότητα και αποφεύγουν επιμελώς να ορθώσουν ανάστημα και άμυνα ενάντια σε αυτή  την εχθρική δραστηριότητα.  Οδηγούν την Κυπριακή Δημοκρατία στη σφαγή, έτοιμοι να την παραδώσουν αμαχητί στο βωμό των Δυτικών, Τουρκικών, Νατοϊκών και πολυεθνικών συμφερόντων.

Γιαυτό, καλούμε, ακόμη μια φορά, κάθε Κύπριο πατριώτη να ενεργήσει από τώρα, προς κάθε κατεύθυνση και με κάθε τρόπο ώστε,  να μην συμμετάσχει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης σε Πενταμερή ως κοινοτάρχης  και η Κυπριακή Δημοκρατία να επανατοποθετήσει το Κυπριακό στη σωστή του βάση, η οποία θα προσφέρει και τη δυνατότητα άμυνας κατά της ξενοκίνητης Διεθνούς συνωμοσίας που εξυφαίνεται σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Λαού μας.

Ιδιαίτερο κάλεσμα απευθύνουμε: στα Δημοτικά , Κοινοτικά  και Διοικητικά Συμβούλια Δήμων,  Κοινοτήτων , Σωματείων και Οργανώσεων της Επαρχίας Κερύνειας, στους  Βουλευτές  Κερύνειας,  καθώς και στην  Ιερά Μητρόπολη Κερύνειας,  να πάρουν τώρα, θέση ενάντια στη συμμετοχή της ΚΔ στην άτυπη πενταμερή και να τερματισθεί κάθε συζήτηση για λύση ΔΔΟ. Να επανατοποθετηθεί το Κυπριακό με στόχο την απελευθέρωση και αποκατάσταση της Διεθνούς Νομιμότητας που έχει παραβιασθεί το 1974. Μέσα από τις τρέχουσες  διαδικασίες λύσης του Κυπριακού, η Επαρχία Κερύνειας και άλλες κατεχόμενες περιοχές έχει προαποφασισθεί να παραδοθούν για Τουρκοποίηση και Ισλαμοποίηση. Το έχει επιβεβαιώσει πρόσφατα ο Εθνικόφρονας, υποτίθεται,  Ηγέτης του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, με τις πομπώδεις δηλώσεις του μετά από συναντήσεις με τους Βρετανούς μαστόρους του Κυπριακού. Τώρα είναι η στιγμή που δεν πρέπει να προσμετρούνται Κομματικές θέσεις εξουσίας σε οποιοδήποτε επίπεδο, ούτε Κομματικές  πειθαρχίες, αλλά η αφοσίωσή μας στην κατεχόμενη πατρίδα.

Τέλος, στους Ευρωπαίους «εταίρους» θέλουμε να πούμε ότι Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι μόνο οι Ηγέτες τους οποίους βλέπετε, αλλά και ο Κυπριακός Λαός ο οποίος είναι η ασπίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γιαυτό, αν νομίζετε ότι επιχειρώντας να  χειραγωγήσετε τους Ηγέτες μας στα σαλόνια της Ευρώπης ή της Ελβετίας θα υποτάξετε τον Κυπριακό Λαό, ο οποίος θα έχει τον τελευταίο λόγο, πλανάσθε πλάνην οικτράν.  ΛΟΓΑΡΙΑΖΕΤΕ ΜΕ ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ , ΛΑΘΟΣ.

 Η Συνωμοσία του 1959, 1963, 1974, δεν θα περάσει το 2021, στην 200στην επέτειο της Εθνεγερσίας του Ελληνισμού.

 365 Views

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
05 Mar
1

ΑΒΕΡΩΦ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΡΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ:ΧΕΡΙ-ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΜΕ ΜΟΝΟΠΩΛΗΣΗ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΣ …

Στον απόηχο της συνάντησης Αβέρωφ Νεοφύτου, Προέδρου του ΔΗΣΥ και Άντρου Κυπριανού Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ, παρατηρούμε τα ακόλουθα:

Ακούοντας τις δηλώσεις των δύο, μετά την πρόσφατη συνάντηση τους, καθώς και την προθυμία με την οποία προωθούν τις Βρετανο-Τουρκικές διχοτομικές θέσεις στο Κυπριακό, στις οποίες μάλιστα επιμένουν, επισημαίνουμε και προειδοποιούμε για  τους τρομακτικούς κινδύνους τους οποίους διατρέχει  η Κυπριακή Δημοκρατία συρόμενη  «γυμνή» στην εξαγγελθείσα Πενταμερή, θανάσιμη παγίδα.

Χέρι – χέρι, οι ηγέτες του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ Αβέρωφ Νεοφύτου και Άντρος Κυπριανού, μονοπωλώντας τη σοφία και σωφροσύνη όλου του κόσμου, δηλώνουν έτοιμοι να «σώσουν» την Κύπρο παραδίδοντας τα κατεχόμενα στην Τουρκία για να λειτουργήσει εκεί με ΔΔΟ, το προγεφύρωμα που η Τουρκία χρειάζεται ως «προθάλαμο» για ανάκτηση ολόκληρης της Κύπρου. Αδημονούν  να ολοκληρώσουν και νομιμοποιήσουν το έγκλημα που διαπράχθηκε σε βάρος της Κύπρου και του Λαού μας το 1974, επιβραβεύοντας έτσι,  τις ξενοκίνητες πραξικοπηματικές πολιτικές και δράσεις  του Ντεκτάς,  της ΤΜΤ, των δολοφόνων των Μισιαούλη και Καβάζογλου, καθώς και των συνοδοιπόρων τους της ΕΟΚΑ Β.

Χέρι -Χέρι, οι  Ηγεσίες  ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ με τη λύση ΔΔΟ που υποστηρίζουν, καταδικάζουν τις 320 χιλιάδες πρόσφυγες και εκτοπισμένους μας, πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς απογόνους τους , να μείνουν για πάντα πρόσφυγες και εκτοπισμένοι, ώστε  να αποκτήσουν Κράτος πάνω στη γη τους οι 60000 Τουρκοκύπριοι που παρέμειναν στην Κύπρο και οι χιλιάδες Τούρκοι και Ευρωπαίοι έποικοι που κατέκλυσαν τα κατεχόμενα εδάφη μας.

Χέρι- χέρι οι Ηγεσίες ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ με την υποστήριξή τους στη λύση ΔΔΟ, οδηγούν την Κυπριακή Δημοκρατία στη διάλυση, στη διχοτόμηση της Κύπρου  και την επανένωσή της σε ένα μόρφωμα απαρτχάιντ  με μια «ομπρέλα»   ομόσπονδο-συνομοσπονδίας που θα αποτελεί για την Τουρκία το «εργαλείο» ανάκτησης ολόκληρης της Κύπρου.

Με βάση αυτά τα δεδομένα λοιπόν, μεγάλη πέφτει η ευθύνη στους ώμους του Λαού μας, να διασώσει την Κυπριακή Δημοκρατία  από τη διάλυση και να μην επιτρέψει να θαφτεί η τρισχιλιετής πορεία του Ελληνισμού της Κύπρου με μια τέτοια κατάληξη και μάλιστα  σε χρόνο που γιορτάζουμε τα 200 χρόνια  από την ημέρα της Εθνικής Παλιγγενεσίας.  Η Κύπρος είναι  μια και ενιαία και έτσι έχει διατηρηθεί δια μέσου των αιώνων, με την Ελληνικότητα της να μαρτυρείται αδιάψευστα απ΄άκρη σε άκρη του νησιού.

Αφού δε, οι Κυβερνώντες και οι Κομματικές Διζωνικές Ηγεσίες δεν ενδιαφέρονται να θέσουν σε Δημοψήφισμα το ερώτημα αν ο Λαός θέλει να συνεχιστεί η προσπάθεια για λύση ΔΔΟ ή ΟΧΙ, σημειώνουμε ότι  οι επόμενες Βουλευτικές εκλογές προσφέρονται ώστε με τις επιλογές μας  να δοθεί εκεί, ξεκάθαρο το μήνυμα: ΟΧΙ σε Κόμματα και υποψηφίους λύσης  ΔΔΟ.

Σκεπτόμενοι σοβαρά τί θα κληρονομήσουμε στα παιδιά και τα εγγόνια μας, με λύση ΔΔΟ και  παράλληλη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα πρέπει να μην επιτρέψουμε στη  νέα προδοσία που εξυφαίνεται να υλοποιηθεί.

 327 Views

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
02 Mar
0

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ: ΠΟΙΑ «ΛΥΣΗ» ΤΕΚΤΑΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ; ΓΙΑΤΙ Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΠΕΥΔΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΝ ΣΕ ΝΕΑ ΠΕΝΤΑΜΕΡΗ ΔΙΑΣΚΕΨΗ; Υπογράφουν 22 προσωπικότητες BY IFESTOSEDU ON 1 ΜΑΡΤΙΟΥ, 2021

Κραυγή αγωνίας Ελλήνων αδελφών μας, την οποία καλούμαστε να ακούσουμε και να αναλάβουμε τις ευθύνες μας.

  1. Παρακολουθούμε, με έκπληξη και απορία, τις διπλωματικές προσπάθειες για τη σύγκληση νέας, άτυπης Πενταμερούς Διασκέψεως για το Κυπριακό, εν μέσω των συνεχιζομένων παραβιάσεων της Κυπριακής ΑΟΖ και των νέων τουρκικών προκλήσεων στην Κύπρο, που εκδηλώθηκαν αφ’ ενός με τη διεκδίκηση ίσης κυριαρχίας και δύο κρατών για τη «λύση» του Κυπριακού και αφ’ ετέρου μ’ ένα ακόμη βήμα προς την έναρξη του επαπειλούμενου ανοίγματος της περίκλειστης κατεχόμενης πόλεως της Αμμοχώστου.

Η νέα Πενταμερής χρέωνεται ως πρωτοβουλία στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, στο πλαίσιο της εντολής του Συμβουλίου Ασφαλείας για την προσφορά καλών υπηρεσιών, με στόχο την εξεύρεση λύσεως στο Κυπριακό. Εκπορεύεται όμως, στην πραγματικότητα, από τη διπρόσωπη Βρετανική διπλωματία, η οποία συνεχίζει ακόμη και σήμερα τη στρατηγική συμμαχία που συνήψε, από τα μέσα της δεκαετίας του 50, με την Άγκυρα, με άξονα μια διχοτομική πολιτική στο Κυπριακό. Επιδίωξη σήμερα της Βρετανικής πολιτικής είναι η επιβολή μιας «λύσεως», η οποία να βασίζεται στα τετελεσμένα γεγονότα της Τουρκικής εισβολής και κατοχής, με κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και υποκατάσταση της από μια ψευδεπίγραφη ομοσπονδία, διζωνική, δικοινοτική, με πολιτική ισότητα, όπως αναφέρεται, η οποία θα συνιστά, στην πραγματικότητα, ένα δικέφαλο κράτος, συνομοσπονδιακής μορφής, χωρίς καμία ουσιαστική ανεξαρτησία και κυριαρχία. Η εξίσωση της πλειοψηφίας του 80% των Ελληνοκυπρίων με τη μειοψηφία του 18% των Τουρκοκυπρίων και η αναγνώριση και νομιμοποίηση των κατεχομένων ως ισοτίμου συνιστώντος μέρους της υποτιθέμενης ομοσπονδίας, στην πραγματικότητα συνομοσπονδίας, θα καθιστούσε την Τουρκική πλευρά κατ’ ισομοιρία, 50% με 50%, «νόμιμο» συνέταιρο πάνω σ’ ολόκληρη την Κύπρο και στο ίδιο μέτρο επικυρίαρχο την Άγκυρα.

  Η Βρετανική σύμπραξη έχει δηλαδή ως στόχο αυτόν που είχε πάντα: η Κυπριακή ανεξαρτησία και κυριαρχία να μην αποκτήσει ποτέ πραγματικό περιεχόμενο, γιατί στην περίπτωση αυτή, κατά τη Βρετανική εκτίμηση, θα μπορούσε να απειλήσει την ελευθερία δράσεως των Βρετανικών βάσεων, που είναι ένα αποικιοκρατικό κατάλοιπο αν όχι την ίδια την ύπαρξή τους, και εντεύθεν την αυτόνομη Βρετανική στρατηγική παρουσία και πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο. Ακόμη και η ημικατεχόμενη Κυπριακή Δημοκρατία ενοχλεί αφάνταστα τη Βρετανική πολιτική, γιατί, ως ανεξάρτητη και κυρίαρχη χώρα, μπορεί να έχει δική της πολιτική και να συνάπτει, π.χ., συμφωνίες και συμμαχίες με άλλες χώρες (Γαλλία, Ισραήλ, Αίγυπτο, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα).  Η Μ. Βρετανία προσβλέπει επίσης, κάτω από τις νέες συνθήκες, που έχουν δημιουργηθεί στην περιοχή και μετά την έξοδό της από την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε προνομιακή στρατηγική συνεργασία με την Άγκυρα.

  • Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ, ΑΦΟΥ ΕΠΕΒΑΛΕ ΤΗ ΔΙΖΩΝΙΚΗ, ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ, ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ, ΩΣ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΛΕΥΡΑΣ, ΜΕΤΑΚΙΝΗΘΗΚΕ ΤΩΡΑ ΣΤΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ «ΙΣΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ» ΚΑΙ «ΔΥΟ ΚΡΑΤΩΝ»

Η Τουρκική πλευρά προβάλλει σήμερα ως νέα διεκδίκηση, μετά τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα, την «ίση κυριαρχία» και τα «δύο κράτη». Οι παραλλαγές των Τουρκικών διεκδικήσεων δεν πρέπει να παραπλανούν. Δεδηλωμένος στρατηγικός στόχος της Άγκυρας είναι ο πλήρης έλεγχος της Μεγαλονήσου. Στο πνεύμα αυτό, επιδιώκεται σταθερά η κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, που είναι το διεθνώς ανεγνωρισμένο έρεισμα του Κυπριακού Ελληνισμού, ο φορέας της συλλογικής ελευθερίας του, των δημοκρατικών του δικαιωμάτων και της ανεξαρτησίας και κυριαρχίας του.

Η Άγκυρα, μετά από μια μακρόχρονη, αδιάλλακτη και εκβιαστική στρατηγική για την επιβολή των τετελεσμένων γεγονότων του 1974, επιχειρεί σήμερα να καταφέρει στην Κύπρο τη χαριστική βολή, έχοντας προηγουμένως υποσκάψει τις Ελληνικές θέσεις, με απόσπαση κεφαλαιωδών υποχωρήσεων. Ως αποτέλεσμα των υποχωρήσεων αυτών, η Άγκυρα πιστεύει πως μπορεί σήμερα να επιτύχει το διαχρονικό της στόχο: την κατάλυση δηλαδή της Κυπριακής Δημοκρατίας και την υποκατάστασή της από ένα μη βιώσιμο συνεταιρικό κράτος, χωρίς πραγματική ανεξαρτησία και κυριαρχία, που θα είναι υπό τη δική της επικυριαρχία και γεωπολιτικό έλεγχο.

  • Η ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ, ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΜΙΑΣ ΔΗΘΕΝ «ΛΥΣΕΩΣ» ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ, ΘΑ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΑΥΤΟΕΠΙΦΕΡΟΜΕΝΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΗΤΤΑ ΜΕ ΟΛΕΘΡΙΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

Συγκεκριμένα:

●  η κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας θα σήμαινε την απώλεια του θεμελιακού και διεθνώς ανεγνωρισμένου ερείσματος του Κυπριακού Ελληνισμού, πάνω στο οποίο στηρίζεται η ανεξαρτησία, η κυριαρχία και το εθνικό του μέλλον.

●  Θα αναγνωριζόταν και θα νομιμοποιόταν διεθνώς η Τουρκοποίηση του παρανόμως κατεχομένου μέρους της Κύπρου, ενώ η Άγκυρα θα γινόταν ταυτοχρόνως, μέσω των ελεγχομένων «ισοτίμων» Τουρκοκυπρίων, επικυρίαρχος «συνεταίρος» και στην ελεύθερη Κύπρο.

●  Η Τουρκία, με ή χωρίς τον Ερντογάν, θα γιγαντωνόταν γεωπολιτικά και στρατηγικά από την ουσιαστική μετάταξη της Κύπρου στην Τουρκική σφαίρα επιρροής, γεγονός που θα εκμηδένιζε κυριολεκτικά κάθε αυτόνομο γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδος, επαυξάνοντας δραματικά την Τουρκική απειλή εναντίον της και στα άλλα μέτωπα, στα οποία η Άγκυρα προβάλλει διεκδικήσεις και ασκεί πίεση.

●  Θα διεμβολίζονταν οι περιφερειακές στρατηγικές συμμαχίες της Ελλάδος και της Κύπρου και η στρατηγική παρουσία της Ελλάδος στην Ανατολική Μεσόγειο δεν θα είχε πλέον το έρεισμα του Κυπριακού Ελληνισμού.

●  Τα θαλάσσια σύνορα, η ΑΟΖ και τα δικαιώματα επί των ενεργειακών αποθεμάτων θα άλλαζαν άρδην υπέρ της Άγκυρας στην περιοχή της Κυπριακής ΑΟΖ, με ό,τι αυτό σημαίνει για τους γεωπολιτικούς συσχετισμούς μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, τους ενεργειακούς πόρους και την αναχαίτιση του Τουρκικού αναθεωρητισμού και επεκτατισμού.

●  Η θέση της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα άλλαζε ριζικά, εφόσον ο προσανατολισμός και η ψήφος της θα υπέκειντο πλέον στην αναγκαστική Τουρκική συναίνεση, γεγονός που θα μετέρεπε την Κύπρο σε δορυφόρο της Άγκυρας. Επιπλέον, η Τουρκία, μια χώρα που δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, θα αποκτούσε λόγο, μέσω Κύπρου, στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια και σ’ όλους τους άλλους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.

●  Οι Έλληνες της Κύπρου θα γίνονταν, ουσιαστικά και τυπικά, όμηροι της Τουρκικής στρατηγικής και η Ελλάδα, ως μέρος της συμφωνίας για τη «λύση» του Κυπριακού, θα παγιδευόταν σε θέση στρατηγικού ομήρου επ’ αόριστον και κατ’ ανεπίστροφο τρόπο.

  • ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΛΟΓΟΣ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΠΕΥΣΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΣΕ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ «ΛΥΣΗ»;

Ως απάντηση στο ερώτημα αυτό, προβάλλονται τα γνωστά στερεότυπα επιχειρήματα, που δεν αντέχουν σε λογική κριτική. Ότι δηλαδή η πάροδος του χρόνου, χωρίς «λύση», παγιώνει τα τετελεσμένα γεγονότα και ακυρώνει εκ των πραγμάτων κάθε προοπτική και ελπίδα για λύση. Με το σκεπτικό αυτό, η Ελληνική πλευρά είναι εκείνη που πρέπει να επισπεύδει. Το σκεπτικό είναι ορθό, υπό την προϋπόθεση όμως ότι υπάρχει βούληση και στην άλλη πλευρά για αποδοχή στοιχειωδώς δίκαιης και βιώσιμης λύσεως. Σε διαφορετική περίπτωση, δεν μπορεί να γίνεται λόγος για λύση.

Η Τουρκική στρατηγική όμως δεν έχει δώσει τέτοια δείγματα. Σε μια πρώτη περίοδο, μετά το 1974, ισχυριζόταν ότι το πρόβλημα είχε λυθεί, ντε φάκτο, επί του εδάφους. Αυτό που απέμενε ήταν να το δεχθεί η Ελληνική πλευρά. Σε μεταγενέστερη περίοδο, για λόγους, προφανώς, διπλωματικούς και προπαγανδιστικούς, έγινε πιο «ευέλικτη». Το 1983, παρά την επίσημη τότε ρητορική περί ομοσπονδίας, προχώρησε στην ανακήρυξη χωριστού Τουρκοκυπριακού κράτους, προεικονίζοντας τους στόχους που διακηρύσσει επισήμως σήμερα. Το 2004, η Τουρκική πλευρά αποδέχθηκε το Σχέδιο Ανάν, αφού όμως εξασφάλισε προηγουμένως, με παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις, την ικανοποίηση όλων σχεδόν των απαιτήσεών της. Αξιοποίησε τη θέση αυτή για να παρουσιασθεί διεθνώς με συγκαταβατικό πρόσωπο και να διευκολύνει την επιζητούμενη τότε Ευρωπαϊκή της πορεία.

  • Η ΑΓΚΥΡΑ ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΩΣ ΔΟΛΩΜΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΩΝ ΕΔΑΦΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΣΠΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ

Η Άγκυρα, προβάλλοντας ως δόλωμα την επιστροφή μέρους των κατεχομένων εδαφών, επεδίωκε πάντα και επιδιώκει την απόσπαση ολοένα και μεγαλύτερων παραχωρήσεων από την Ελληνική πλευρά, που θα οδηγούσαν στην αποδοχή μιας «λύσεως», που ούτε θα ανέτρεπε ούτε καν θα μετρίαζε ουσιαστικά τα τετελεσμένα γεγονότα. Αντιθέτως, θα τα ανεγνώριζε και θα τα νομιμοποιούσε. Επιπλέον, θα κατέλυε την Κυπριακή Δημοκρατία, θα καθιστούσε «ισότιμο» συνέταιρο την Τουρκοκυπριακή μειοψηφία του 18%, εξισώνοντάς την τεχνητά με την Ελληνική πλειοψηφία του 80% και θα ανεδείκνυε την Άγκυρα σε επικυρίαρχο ολόκληρης της Κύπρου. Η τελευταία, εκτός από τον έλεγχο του συνταγματικού καθεστώτος, μέσω του ισοτίμου ρόλου της μειοψηφίας και της επιβολής των τετελεσμένων της Τουρκικής κατοχής, διεκδικεί επίσης, ανυποχώρητα, δικαιώματα εγγυήτριας δυνάμεως και στρατιωτική παρουσία στην Κύπρο στο διηνεκές.

Το δέλεαρ, λοιπόν, των εδαφικών «παραχωρήσεων» συνδέεται από την Τουρκική πλευρά με όρους μιας τέτοιας «λύσεως», που, εάν γινόταν αποδεκτή, θα υπήγαγε ολόκληρη την Κύπρο στην Τουρκική επικυριαρχία, με ό,τι αυτό σημαίνει για το μέλλον του Κυπριακού Ελληνισμού. Ένα δείγμα των Τουρκικών προθέσεων είναι τα όσα είπε ο Τούρκος Αντιπρόεδρος Φουάτ Οκτάϊ, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην κατεχόμενη Κύπρο: «Ξεχάστε την Αμμόχωστο. Περαστικά σας».

  • ΠΟΙΟ ΝΟΗΜΑ ΕΧΕΙ ΛΟΙΠΟΝ Η ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΕ ΣΗΜΑΙΑ ΤΗ ΔΙΖΩΝΙΚΗ, ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ, ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ;

Με τους όρους αυτούς, ποιό νόημα έχει επομένως η ακολουθούμενη από την Κύπρο και την Ελλάδα πολιτική στο Κυπριακό, που έχει οδηγήσει σταδιακά, από υποχώρηση σε υποχώρηση, στην αποδοχή, π.χ., ως βάσεως και πλαισίου για τη λύση του Κυπριακού, της λεγόμενης διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα; Υπήρξε μια περίοδος, κατά την οποία το περιεχόμενο της διζωνικής ομοσπονδίας ήταν, υποτίθεται, υπό συζήτηση και διαπραγμάτευση. Το περιεχόμενό της όμως σήμερα, μετά από τους αλλεπάλληλους γύρους διακοινοτικών συνομιλιών, είνα, σε άδρες γραμμές, προσδιορισμένο. Περιλαμβάνει την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την υποκατάστασή της από μια υποτιθέμενη ομοσπονδία δύο ισοτίμων μερών. Η ισοτιμία σημαίνει ότι δεν θα ήταν δυνατό να λαμβάνεται μια απόφαση, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της Τουρκικής πλευράς, δηλαδή πρακτικά της Άγκυρας, Το γεγονός αυτό στοιχειοθετεί την κατάλυση κάθε έννοιας δημοκρατικής αρχής, εφόσον η πλειοψηφία θα καθίστατο όμηρος της μειοψηφίας, όπως και κάθε έννοιας ουσιαστικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, εφόσον τον τελευταίο λόγο για τα πάντα θα τον είχε η Άγκυρα.

Τώρα όμως που η επίσημη Ελληνική πλευρά, αγόμενη από το άγχος να επιτύχει μια «λύση», έκανε σημαία της τη διζωνική ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα, που είναι Τουρκο-Βρετανικής προελεύσεως, η Τουρκική πλευρά την εγκατέλειψε επισήμως και διεκδικεί «ίση κυριαρχία» και «δύο κράτη». Η Τουρκική μετακίνηση, μετά τον εγκλωβισμό της Ελληνικής πλευράς στη θέση της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, έχει ως στόχο να ωθήσει την Ελληνική πλευρά σε περαιτέρω υποχωρήσεις, στην ανεπιφύλακτη δηλαδή αποδοχή συνομοσπονδίας, η οποία δεν διαφέρει ουσιαστικά από τα δύο κράτη. Επιδιώκει επίσης να παραπέμψει στις καλένδες κάθε ουσιαστική συζήτηση για σημαντική «επιστροφή» εδάφους.

Προφανώς, τόσο η Άγκυρα όσο και η Βρετανική πολιτική έχουν λόγους να προκρίνουν «λύση» συνομοσπονδίας από τα δύο κράτη. Η Άγκυρα για να επεκτείνει την επικυριαρχία της και στην ελεύθερη Κύπρο και να προωθήσει, με βάση την Κύπρο, τον γεωπολιτικό έλεγχο της περιοχής. Η Μ. Βρετανία για ν’ αποτρέψει την πλήρη διχοτόμηση της Κύπρου μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, γεγονός που θα άφηνε μετέωρες τις Βρετανικές βάσεις στην Κύπρο. Τα στρατηγικά Βρετανικά συμφέροντα εξυπηρετούνται καλύτερα από ένα καθεστώς «εγγυημένης» ανεξαρτησίας, δηλαδή μια Κύπρο, ουσιαστικά διχοτομημένη, χωρίς πραγματική ανεξαρτησία και κυριαρχία.

  • ΘΑ ΔΕΧΘΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕ ΦΕΝΑΚΗ ΜΙΑ ΔΗΘΕΝ «ΛΥΣΗ» ΠΟΥ ΠΡΟΑΓΕΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗ  ΚΥΠΡΟ;

Η πικρή εμπειρία και το δραματικό αδιέξοδο, στο οποίο έχει οδηγηθεί η Ελληνική πλευρά, η οποία καλείται σήμερα ν’ αποδεχθεί την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας για να «επιτύχει» μια δήθεν «λύση», που προάγει την Τουρκοκρατία στην Κύπρο, με την υπαγωγή ολόκληρης της Κύπρου στην επικυριαρχία της Άγκυρας και της πλειοψηφίας στη μειοψηφία, θα έπρεπε ν’ αποτελέσουν δίδαγμα για την Ελληνική πλευρά, ότι δεν μπορεί να προσέρχεται σε διαπραγματεύσεις, χωρίς σαφείς και σταθερές κόκκινες γραμμές, που προσανατολίζουν και οριοθετούν τον αγώνα της: Πρώτον, με την προσήλωση στο διεθνές δίκαιο και στην Ευρωπαϊκή νομιμότητα. Ειδικότερα τόσο στις σχετικές αποφάσεις της Γενικής Συνελεύσεως του ΟΗΕ και στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας όσο και στο Ευρωπαϊκό κεκτημένο. Δεύτερον, με την οικοδόμηση μιας όσο το δυνατόν ευρύτερης ενότητας και σύμπνοιας μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων στο εσωτερικό μέτωπο της Κύπρου και μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου. Τρίτον, με την απόρριψη της νομιμοποιήσεως των τετελεσμένων, της καταλύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας και της αποδοχής της Τουρκικής επικυριαρχίας σ’ ολόκληρη την Κύπρο ως αποδεκτού πλαισίου για τη «λύση» του Κυπριακού.

  • ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΔΕΝ ΑΞΙΟΠΟΙΕΙ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ, ΝΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΟΠΛΑ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΩΝ;

Καταλαμβάνεται γι’ αυτό κανείς από μεγάλη απορία, όταν ακούει την ανώτατη πολιτική ηγεσία στην Ελλάδα και την Κύπρο να υιοθετεί ως αποδεκτή «λύση» τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, τη στιγμή που οι «νέες», φαινομενικά πιο ακραίες θέσεις της Άγκυρας για δύο κράτη, δεν είναι παρά η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος.

Η απορία μετατρέπεται σε έκπληξη, όταν αναλογισθεί κανείς τα όπλα που διαθέτει η Ελληνική πλευρά και την ευνοϊκή εξέλιξη υπέρ της Κύπρου των στρατηγικών δεδομένων στην περιοχή, που επηρεάζουν το διπλωματικό και το στρατηγικό περιβάλλον και τα οποία θα μπορούσαν να υποστηρίξουν μια άλλη πολιτική και στρατηγική στο Κυπριακό.

Ο ισχυρισμός ότι οποιαδήποτε άλλη στρατηγική δεν μπορεί να ανατρέψει τα τετελεσμένα γεγονότα και δεν μπορεί να είναι εναλλακτική επιλογή, είναι έωλος, γιατί η ακολουθούμενη πολιτική οδηγεί σε «λύση», χειρότερη ακόμη και από την υπάρχουσα κατάσταση και απειλεί ευθέως την ελευθερία και το μέλλον του Κυπριακού Ελληνισμού. Ποιό είναι το υποτιθέμενο κέρδος της Ελληνικής πλευράς από την προωθούμενη «λύση», με βάση τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα, την οποία η Τουρκική πλευρά αντιλαμβάνεται σαφώς ως συνομοσπονδία; Η αποτροπή δήθεν της διχοτομήσεως και η «επανένωση» της Κύπρου; Αποτελεί εσχάτη αφέλεια, εμπαιγμό της λογικής και φενακισμό η παρουσίαση της νομιμοποιημένης διχοτομήσεως, της αναγνωρίσεως των τετελεσμένων γεγονότων της Τουρκικής κατοχής και η υπαγωγή ολόκληρης της Κύπρου στην Τουρκική επικυριαρχία και τον Τουρκικό γεωπολιτικό έλεγχο ως δήθεν «αποτροπή της διχοτομήσεως» και «επανένωση» της Κύπρου.

  • Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΙΣΧΥΡΗ, ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ. ΘΑ ΚΑΤΑΛΥΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;

Η Κυπριακή Δημοκρατία, παρά την Τουρκική κατοχή στο βόρειο τμήμα της, παραμένει διεθνώς:

●  το μόνο αναγνωρισμένο κράτος στην Κύπρο, μέλος του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και μόνη πηγή διεθνούς νομιμότητας.

●  Η ένταξη ιδιαίτερα της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναβάθμισε και ενίσχυσε την κρατική της υπόσταση. Σημειωτέον, στην Πράξη Προσχωρήσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση καθορίζεται σαφώς ότι εντάχθηκε στην ΕΕ ολόκληρη η Κύπρος, περιλαμβανομένου του κατεχομένου τμήματος, εφόσον αυτό αποτελεί μέρος του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για την κατεχόμενη Κύπρο, έγινε αναστολή της εφαρμογής του Ευρωπαϊκού κεκτημένου, με βάση το Πρωτόκολλο 10, για όσο διάστημα δεν μπορεί η Κυπριακή Δημοκρατία να ασκήσει εκεί αποτελεσματικό έλεγχο. Η Πράξη Προσχωρήσεως επίσης προσδιορίζει ότι το εσωτερικό καθεστώς είναι συμβατό αφ’ ενός με το Ευρωπαϊκό νομικό κεκτημένο και αφ’ ετέρου με τη διεθνή νομιμότητα, δηλαδή με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας, που αφορούν τη διεθνή τάξη, τον παράνομο χαρακτήρα των τετελεσμένων και την επιτακτική ανάγκη τερματισμού τους. Η Ελληνική πλευρά οφείλει, συνεπώς, να απαιτεί ο τερματισμός της παράνομης κατοχής στην Κύπρο να έιναι επίσημη θέση της Ευρωπαϊκή Ενώσεως, γιατί η Πράξη Προσχωρήσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι Ευρωπαϊκός νόμος, που αφορά όλες τις χώρες-μέλη και όχι μόνο την Ελλάδα και την Κύπρο.

Δεν ήταν ενδεδειγμένο, μετά την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν και την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να χαραχθεί μια νέα πορεία στο Κυπριακό, με αναφορά το Ευρωπαϊκό κεκτημένο για την εσωτερική συνταγματική πτυχή και αγώνα κατά της Τουρκικής εισβολής και κατοχής, σε ό,τι αφορά τη διεθνή πτυχή; Γιατί το Κυπριακό επανεγκλωβίσθηκε στην πολιτική των ατέλειωτων διακοινοτικών συνομιλιών, που προβάλλουν στη διεθνή κοινή γνώμη μια ψευδή εικόνα του Κυπριακού ως δήθεν διακοινοτικού προβλήματος, ενώ στην ουσία του είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής;

Πολύ χειρότερα ακόμη, καλλιεργήθηκε από ορισμένες πολιτικές δυνάμεις στην Κύπρο η αβάσιμη ιδέα ότι κλειδί για τη «λύση» του Κυπριακού είναι η «επαναπροσέγγιση» με τους Τουρκοκυπρίους. Οι Τουρκοκύπριοι όμως, για προφανείς λόγους, δεν μπορούν ν’ αποτελέσουν αυτόνομο πόλο από την Άγκυρα.

Πρώτον, γιατί οι έποικοι, που έχουν μεταφερθεί στην Κύπρο, είναι ήδη πλειοψηφία έναντι των Τουρκοκυπρίων.

Δεύτερον, γιατί οι Τουρκοκύπριοι εξαρτώνται οικονομικά από την Άγκυρα και είναι κάτω από τον έλεγχο του κατοχικού στρατού. Όσοι εκτιμούν άκριτα ότι η μεταφορά στους ώμους των Ελληνοκυπρίων της οικονομικής στηρίξεως των Τουρκοκυπρίων, μετά τη «λύση», θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη αυτονομία από την Άγκυρα τους Τουρκοκυπρίους, πλανώνται πλάνην οικτράν. Η εξέλιξη αυτή δεν θα εκτιμηθεί από τους Τουρκοκυπρίους ως αποτέλεσμα της «γενναιοδωρίας» των Ελληνοκυπρίων, αλλά ως «δικαίωμα», που εξασφάλισαν από τη λεόντεια «λύση» που επέβαλε η Άγκυρα.

Τρίτον, γιατί την πολιτική ισότητα δεν θα επέβαλλαν οι Τουρκοκύπριοι, αλλά η Άγκυρα. Αυτή έχει ανάγκη να εργαλειοποιήσει τους Τουρκοκυπρίους ως στρατηγική μειονότητα και να τη χρησιμοποιήσει για τον γεωστρατηγικό έλεγχο της Κύπρου. Η Τουρκία δεν προτάσσει τους Τουρκοκυπρίους στην πολιτική της για το Κυπριακό. Προέχουν γι’ αυτήν τα στρατηγικά της συμφέροντα και ο γωπολιτικός έλεγχος της Κύπρου.

  1. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΣΥΡΘΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΙΔΕΟΛΗΠΤΙΚΗ, ΕΤΕΡΟΒΑΡΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟΠΛΕΥΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΥΣ

Για τους συγκεκριμένους αυτούς λόγους, ακόμη και αν υποθέσουμε ότι η πλειοψηφία των Τουρκοκυπρίων επιθυμεί, πράγματι, μια αποδεκτή και βιώσιμη λύση, δεν μπορεί να εκφράσει διαφορετική θέση από εκείνη της Άγκυρας. Αυτό φάνηκε και κατά τις πρόσφατες Τουρκοκυπριακές εκλογές, όπως επίσης σε όλους τους γύρους των διακοινοτικών συνομιλιών και στις δύο προηγούμενες Πενταμερείς Διασκέψεις. Η πάγια ευθυγράμμιση, συμπόρευση και ταύτιση των Τουρκοκυπρίων με την πολιτική της Άγκυρας, σε ό,τι αφορά το Κυπριακό, δεν πρέπει, προφανώς, να παρασύρει την Ελληνική πλευρά σε μια ιδεοληπτική, ετεροβαρή και ανεδαφική πολιτική για να «προσεγγίσει» δήθεν τους Τουρκοκυπρίους, που συμπορεύονται με την Άγκυρα.

Η Ελληνική πλευρά δεν έχει κανένα λόγο να νομιμοποιήσει τα παράνομα τετελεσμένα γεγονότα, να καταργήσει την Κυπριακή Δημοκρατία και ν’ αποδεχθεί τη θέση για μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα ή κάποια παραλλαγή της, που δεν θα διαφοροποιούσε ουσιαστικά τα δεδομένα και να καταστήσει την Τουρκία πλήρως και αμετάκλητα επικυρίαρχο όλης της Κύπρου.

Στο πνεύμα αυτό, η Κύπρος πρέπει να παραμείνει σταθερά προσηλωμένη στη διεθνή νομιμότητα και στο Ευρωπαϊκό κεκτημένο. Οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις για εξεύρεση λύσεως, δεν πρέπει να εκφεύγουν από το πλαίσιο των αποφάσεων της Γενικής Συνελεύσεως του ΟΗΕ και του Συμβουλίου Ασφαλείας, που αποτελούν ασπίδα για την Κύπρο και στηρίζουν τη διεθνή υπόσταση και αναγνώρισή της. Η απόφαση 353, π.χ., του 1974 της Γενικής Συνελεύσεως του ΟΗΕ αναφέρει ότι «τα πλεονεκτήματα που αποκτήθηκαν από τις πολεμικές επιχειρήσεις και την Τουρκική κατοχή, δεν θα επηρεάσουν τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό, σύμφωνα με το κεφ. VII του Καταστατικού Χάρτη».

Η διακήρυξη του Χάρτη μπορεί να φαίνεται Πλατωνική και πρακτικά ατελέσφορη. Δεν πρέπει όμως να παραγνωρίζεται η σημασία της νομιμότητας, από πλευράς διεθνούς δικαίου, για τα όσα πράττει μια χώρα. Διαφορετικά, ή Άγκυρα δεν θα ενδιαφερόταν τόσο πολύ και δεν θα κατέβαλλε τόσες διπλωματικές προσπάθειες για την αναγνώριση και τη νομιμοποίηση των τετελεσμένων. Οι αποφάσεις και τα ψηφίσματα 186/1974, 360/1974, 541/1983 και 550/1984, όπως επίσης το ψήφισμα της 4ης Μαρτίου 1964 του Συμβουλίου Ασφαλείας, έχουν καθοριστική σημασία για τη διεθνή υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την καταδίκη της Τουρκικής εισβολής το 1974 και της ανακηρύξεως του ψευδοκράτους στα κατεχόμενα, το 1983.

  1. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΕΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ

Επειδή προβάλλονται συχνά ιδέες και σχέδια για απαράδεκτη λύση του Κυπριακού, υπό τον μανδύα των Ηνωμένων Εθνών και του Συμβουλίου Ασφαλείας, είναι σημαντικό να υπογραμμισθεί ότι ο ρόλος και η αρμοδιότητα του Συμβουλίου Ασφαλείας περιορίζεται αποκλειστικά στην αποκατάσταση της διεθνούς τάξεως και ειρήνης. Δεν είναι ρόλος και αρμοδιότητα του Συμβουλίου Ασφαλείας η επιβολή εσωτερικού καθεστώτος σε μια χώρα και μάλιστα σε βάρος του θύματος, με νομιμοποίηση τετελεσμένων γεγονότων, όπως η Τουρκική εισβολή και κατοχή. Αυτό προβλέπεται ρητά από τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, Κεφ Ι, άρθρο 2, παραγρ. 7. Συγκεκριμένα, αναφέρεται: «Καμία διάταξη αυτού του Χάρτη δεν θα δίνει στα Ηνωμένα Έθνη το δικαίωμα να επεμβαίνουν σε ζητήματα, που ανήκουν ουσιαστικά στην εσωτερική διαδικασία οποιουδήποτε κράτους και δεν θα αναγκάζει Μέλη να υποβάλλουν τέτοια θέματα για ρύθμιση, σύμφωνα με τους όρους αυτού του Χάρτη».

Πρέπει στο σημείο αυτό να επισημανθεί ότι, αντίθετα με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του 1974 και άλλων μεταγενεστέρων, που απαιτούν τον τερματισμό των τετελεσμένων γεγονότων, η διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία συνεπάγεται τη νομιμοποίηση των τετελεσμένων αυτών και επιπλέον την επιδείνωσή τους, εφόσον για την εγκαθίδρυσή της τίθεται ως αναγκαίος όρος ή κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η υποκατάστασή της από ένα δικέφαλο μόρφωμα, που θα ήταν προϊόν επιβολής και ασυμβίβαστο με τις αρχές του δικαίου και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Η επίκληση επίσης νεωτέρων ψηφισμάτων για την Κύπρο του Συμβουλίου Ασφαλείας, που αναφέρονται στις διαπραγματεύσεις για το εσωτερικό καθεστώς, είναι παραπλανητική. Τα ψηφίσματα αυτά δεν αναιρούν τα παλαιότερα, που αναφέρονται στα θέματα διεθνούς τάξεως και ειρήνης, πάνω στα οποία το Συμβούλιο Ασφαλείας έχει αρμοδιότητα, αντίθετα με το εσωτερικό καθεστώς, πάνω στο οποίο δεν έχει αρμοδιότητα.

Η επισήμανση αυτή ειναι αναγκαία, επειδή οι προσπάθειες για την επιβολή απαράδεκτης «λύσεως» στο Κυπριακό, παρουσιάζονται, όπως αναφέρθηκε, με τον μανδύα του ΟΗΕ. Ο Γ. Γραμματέας Αντόνιο Γκουτέρες, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν έχει κανένα δικαίωμα να αγνοεί τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας στην άσκηση των «καλών υπηρεσιών του», δηλώνοντας, π.χ., ότι στην άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη, που προετοιμάζεται, με δική του πρωτοβουλία, η κάθε πλευρά μπορεί να θέσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όποιο θέμα θέλει.

Η Ελληνική πλευρά, έχει, προφανώς, ευθύνες για την ανοχή που επιδεικνύει έναντι της στάσεως αυτής του Γ.Γ. του ΟΗΕ, η οποία δεν συνάδει με τον καλώς νοούμενο ρόλο του και την επιβεβλημένη προσήλωσή του στις αρχές του Διεθνούς Οργανισμού που εκπροσωπεί και στις σχετικές αποφάσεις της Γενικής Συνελεύσεως και στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Η Ελληνική πλευρά, θα έπρεπε να του υπενθυμίσει ότι δικός του ρόλος είναι η εμμονή στην εφαρμογή των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας.

  1. ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΝ ΣΕ ΝΕΑ ΠΕΝΤΑΜΕΡΗ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ;

Η ανοχή και η αβελτηρία αυτή της ηγεσίας της Ελληνικής πλευράς, είναι, δυστυχώς, μια παράμετρος της γενικότερης προβληματικής, ανεδαφικής και επικίνδυνης ακολουθούμενης πολιτικής. Πώς έφτασε η Ελληνική πλευρά στη σημερινή κατάσταση να δηλώνει ετοιμότητα για συμμετοχή σε Πενταμερή Διάσκεψη, χωρίς καθορισμένη πολιτική βάση και με σημαία τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα; Το γεγονός ότι η Κύπρος δέχθηκε να συμμετάσχει, ως κοινότητα και όχι ως Κυπριακή Δημοκρατία, σε δύο άλλες Πενταμερείς Διασκέψεις, προηγουμένως, δεν δικαιολογεί την επανάληψη ενός λάθους, που θέτει πάνω σε απαράδεκτη βάση το Κυπριακό και υπονομεύει την ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία.

Η Ελληνική πλευρά, υποχωρώντας σε κάθε νέο γύρο διαπραγματεύσεων και αποδεχόμενη κάθε φορά να μη αρχίζει ο νέος γύρος από μηδενική βάση, συσσώρευσε σε βάρος της ένα τεράστιο αρνητικό διαπραγματευτικό κεκτημένο, διολισθαίνοντας σε απαράδεκτες θέσεις, ενώ θα έπρεπε να έχει πάντα ως σταθερή κόκκινη γραμμή τις αποφάσεις της Γ.Σ. του ΟΗΕ, τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Όπως εξελίχθησαν σήμερα τα πράγματα, μετά από τις διαδοχικές, αδιανόητες υποχωρήσεις της Ελληνικής πλευράς, υπάρχει πλέον στο τραπέζι προς συζήτηση, με δική μας συναίνεση και χωρίς να υπάρχει κανένας ουσιαστικά λόγος, η κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η δημιουργία ενός, προφανέστατα, μη βιώσιμου δικέφαλου κράτους, υπό Τουρκική επικυριαρχία και γεωπολιτικό έλεγχο.

  1. Η ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΗ ΔΗΘΕΝ «ΛΥΣΗ» ΘΑ ΗΤΑΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΕΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΠΑΝΩ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ, ΣΕ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ, ΤΟΝ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ

Η προβολή της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα, ως αποδεκτής «λύσεως», που θα «επανενώσει» την Κύπρο και θα είναι δήθεν συμβατή και με το Ευρωπαϊκό κεκτημένο, είναι πολιτική πλάνη ασύλληπτου μεγέθους, ιδεολογική αυθυποβολή και αυταπάτη. Η εξίσωση της μειοψηφίας με την πλειοψηφία καταλύει κάθε έννοια δημοκρατικής αρχής και λαϊκής κυριαρχίας και είναι μηχανισμός, με τον οποίο η Άγκυρα θα επιβάλει τον έλεγχό της πάνω σε ολόκληρη την Κύπρο και θα καταστρέψει, σε προοπτική, τον Κυπριακό Ελληνισμό.

Η προεξοφλούμενη παραμονή των εποίκων, η μεταφορά των οποίων στην Κύπρο αποτελεί έγκλημα πολέμου, με βάση τις σχετικές Συμβάσεις του διεθνούς δικαίου, θα ενίσχυε καταλυτικά τη δημογραφική παράμετρο του ελέγχου των Τουρκοκυπρίων και μέσω του «ισοτίμου» ρόλου που θα τους αναγνωριζόταν στο νέο κράτος, η Άγκυρα θα επέβαλλε τον έλεγχό της πάνω σε ολόκληρη την Κύπρο. Σε μια τέτοια περίπτωση, η Τουρκία, με τη συνεργασία των θυμάτων της, θα καθίστατο κυρίαρχη στην Ανατολική Μεσόγειο και θα εκπλήρωνε στόχους, πολύ πιο πέρα από εκείνους, που είχε θέσει, όταν εισέβαλε στην Κύπρο το 1974.

  1. ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Η ΣΠΟΥΔΗ ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ «ΛΥΣΗ» ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΛΕΥΡΑΣ

Το παράδοξο είναι ότι η αυτοκαταστροφική αυτή πολιτική, ασκείται τη στιγμή που συντελούνται στην περιοχή καταλυτικές ανακατατάξεις, που αλλάζουν τα στρατηγικά δεδομένα υπέρ της Ελληνικής πλευράς. Σε μια στιγμή επίσης που κορυφώνεται η επεκτατική και επιθετική Τουρκική πολιτική. Χώρες, όπως το Ισραήλ, η Αίγυπτος, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αλλά και η Γαλλία, μεγάλη Μεσογειακή και Ευρωπαϊκή Δύναμη, εκφράζουν ανοικτά την αλληλεγγύη και τη στήριξή τους στην Κύπρο και παίρνουν σαφή θέση κατά του Τουρκικού ηγεμονισμού στην Ανατολική Μεσόγειο. Ελλάδα και Κύπρος δεν είναι μόνες απέναντι στην Τουρκική απειλή. Οι χώρες αυτές συμμερίζονται την αίσθηση των κινδύνων, που δημιουργεί και γι’ αυτές ο Τουρκικός ηγεμονισμός και εκφράζουν την ίδια θέληση για την αναχαίτισή του.

Οι εξελίξεις αυτές ενισχύουν τη θέση και τον αγώνα της Κύπρου. Δημιουργούν ειδικότερα νέες προϋποθέσεις για την κοινή άμυνα Ελλάδος και Κύπρου, με τη μορφή ενός νέου δόγματος Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, που θα υποστηρίζεται και από τις περιφερειακές στρατηγικές συμμαχίες Ελλάδος και Κύπρου.

  1. Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Η Ελλάδα δεν μπορεί να αποστασιοποιείται από την Κύπρο, με το πρόσχημα της γνωστής πολιτικής: «Η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάς συμπαρίσταται». Συμπαρίσταται ακριβώς σε τί; Στη μεταφορά της Κύπρου στην Τουρκική σφαίρα επιρροής, με τη δική της συναίνεση, με τη φενάκη μιας δήθεν «λύσεως» του Κυπριακού; Στην κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και στην ανάδειξη της Άγκυρας σε κυρίαρχη δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο, με τον γεωπολιτικό έλεγχο της Κύπρου;

Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι, το οχυρό του Κυπριακού Ελληνισμού, που στηρίζει την ελευθερία του, τα δημοκρατικά του δικαιώματα, την ανεξαρτησία και την κυριαρχία του. Η Τουρκο-Βρετανική συμμαχία, επικουρούμενη κάθε φορά και από άλλες δυνάμεις, προσπάθησε τρεις φορές στο παρελθόν να καταλύσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Το 1963-64, με τον ισχυρισμό, ότι, μετά την αυτόβουλη αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων από το κράτος, έπαυσε να υφίσταται η Κυπριακή Δημοκρατία. Το ψήφισμα όμως της 4ης Μαρτίου 1964 του Συμβουλίου Ασφαλείας στήριξε την Κυπριακή Δημοκρατία και απέτρεψε την κατάλυσή της. Το 1974, με το πραξικόπημα της χούντας και την Τουρκική εισβολή. Το 2004, με το Σχέδιο Ανάν. Ο Κυπριακός λαός το απέρριψε, με συντριπτική πλειοψηφία, και στήριξε την Κυπριακή Δημοκρατία.

Επιχειρείται σήμερα μια νέα έφοδος κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας, με πρωταγωνιστές, στο παρασκήνιο, τις ίδιες δυνάμεις. Αξιοποιήθηκε το διάστημα αυτό για ασύστολη προπαγάνδα και καλλιέργεια συγχύσεως στο λαό, με την προβολή παραπλανητικών και διχαστικών συνθημάτων. Το πρόβλημα όμως δεν είναι κομματικό ή ιδεολογικό. Είναι καθαρά ορθολογιστικό, με κριτήριο την εθνική επιβίωση του Κυπριακού Ελληνισμού.

  1. Η ΔΙΖΩΝΙΚΗ, ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ, ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ, ΟΙ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΕΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ ΤΗΣ Ή ΤΑ ΔΥΟ ΚΡΑΤΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ Ν’ ΑΠΟΤΕΛΕΣΟΥΝ ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ

Η προβαλλόμενη δήθεν «λύση» της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα, την οποία η Τουρκική πλευρά απορρίπτει τώρα και διεκδικεί «ίση κυριαρχία» και «δύο κράτη», για να συμβιβασθεί, προφανώς, σε δεύτερο χρόνο, σε συνομοσπονδία, δεν μπορεί ν’ αποτελέσει λύση για τον Κυπριακό λαό, για τους λόγους που αναφέρθηκαν παραπάνω. Δεν έχει καμία ισορροπία, καμία δημοκρατική δομή και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καμία δικαιοσύνη ή ανατροπή των παρανόμων τετελεσμένων γεγονότων ή σημαντική επιστροφή κατεχομένων εδαφών. Το ίδιο ισχύει για την παρασκηνιακή Βρετανική πρόταση για δύο «Κοινοτικά Κράτη».

Είναι μια φενάκη, που θα καθιστούσε ομήρους της Άγκυρας τους Έλληνες της Κύπρου και θα άνοιγε το δρόμο για μια νέα Τουρκοκρατία στο νησί και καταστροφή του Ελληνισμού του.

Οι ηγεσίες της Ελλάδος και της Κύπρου επωμίζονται μεγάλες ευθύνες ενώπιον του Κυπριακού και του Ελληνικού λαού, αντιμετωπίζοντας με ακατανόητη σπουδή και προθυμία τη συμμετοχή τους σε μια νέα Πενταμερή. Η τελευταία ενορχηστρώνεται, παρασκηνιακά, από τη Βρετανική διπλωματία, σε συνεργασία με την Άγκυρα, και έχει ως στόχο να παγιδεύσει την Ελληνική πλευρά σ’ ένα σχέδιο δήθεν «λύσεως» του Κυπριακού, που οδηγεί στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, με Ελληνική συγκατάθεση.

Ιδιαίτερες ευθύνες έχουν επίσης οι ηγεσίες των δύο μεγαλυτέρων κομμάτων της Κύπρου, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, που υποστηρίζουν άκριτα και αναφανδόν μια αδιέξοδη και αυτοκαταστροφική «λύση», όπως επίσης οι ηγεσίες των κομμάτων και των πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα, που πρέπει να τοποθετηθούν και να κινητοποιηθούν για την αποτροπή μιας παράλογης και αυτοεπιφερόμενης στρατηγικής εθνικής ήττας.

  1. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΤΤΙΛΑ, ΑΛΛΑ Η ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ

Αυτό που χρειάζεται σήμερα η Κύπρος δεν είναι η συνθηκολόγηση με τον Αττίλα, με ευφημισμούς και παραλογισμούς για δήθεν «λύση». Χρειάζεται μια άλλη πολιτική και στρατηγική, με ασυμβίβαστο αγώνα κατά της Τουρκικής κατοχής, με αξιοποίηση των νέων στρατηγικών δεδομένων και των περιφερειακών στρατηγικών συμμαχιών της Κύπρου και της Ελλάδος.

Στο πλαίσιο αυτό, επιβάλλεται άμεσα:

● η επενεργοποίηση του Ενιαίου Αμυντικού χώρου μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου,

● η προώθηση της αμυντικής θωρακίσεως της Κύπρου,

● η περαιτέρω σύσφιγξη και εξειδίκευση των αμυντικών σχέσεων με τους περιεφειακούς στρατηγικούς συμμάχους της Ελλάδος και της Κύπρου.

Η Κύπρος δεν είναι ο οποιοσδήποτε χώρος. Είναι ένα νησί με τεράστια στρατηγική και γεωπολιτική σημασία, ένα πολύτιμο τμήμα και μια έπαλξη του Ελληνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο και μια χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Οι Ελληνικές ηγεσίες της Κύπρου και της Ελλάδος δεν μπορούν να υποβαθμίζουν και να υποτιμούν αυτή την πραγματικότηα ή να μη λαμβάνουν υπόψιν στις διαπραγματεύσεις βασικά διδάγματα της στρατηγικής, όπως τα διετύπωσε ο μεγάλος Θουκυδίδης, ότι η συμμετρική διαπραγμάτευση απαιτεί «ίση δύναμη» και «ισορροπία δυνάμεων». Πολύ περισσότερο, όταν είναι γνωστό και πασιφανές ότι η Τουρκία προτάσσει τον στρατηγικό παράγοντα και έχει ως στόχο τον γεωπολιτικό έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου.

Ο Κυπριακός, όπως και ο Ελληνικός λαός, αντιμετώπισαν στην μακρόχρονη, αλλά και στην πρόσφατη ιστορία τους μεγάλες προκλήσεις για την ελευθερία και την εθνική ανεξαρτησία.Δεν λιποψύχησαν και δεν κάμφθηκαν μπροστά στο μέγεθος των κινδύνων. Ένα ορόσημο είναι η Επανάσταση του 1821, της οποίας εορτάζουμε φέτος την επέτειο των 200 χρόνων. Ένα άλλο ήταν η αντίσταση στον Φασισμό και στο Ναζισμό. Ένα τρίτο είναι οι αγώνες του Κυπριακού λαού για αυτοδιάθεση και ελευθερία που συνεχίζονται σήμερα εναντίον της Τουρκικής κατοχής.

Ο Κυπριακός λαός έδωσε ένα δείγμα της ωριμότητας και της αποφασιστηκότητάς του, με την απόρριψη του Σχεδίο Ανάν το 2004. Οι συνθήκες σήμερα ζητούν πάλι απ’ αυτόν να γίνει πρωταγωνιστής και ν’ απορρίψει νέα ολέθρια σχέδια, που, με την επίφαση μιας δήθεν «λύσεως», απεργάζονται την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, τη νομιμοποίηση της Τουρκικής κατοχής, την καταπάτηση των δικαιωμάτων του και την υπαγωγή της Κύπρου στην Τουρκική επικυριαρχία και γεωπολιτικό έλεγχο.

Η λύση του Κυπριακού δεν μπορεί να αγνοεί κατάφωρα το διεθνές δίκαιο, τα ανθρώπινα δικαιώματα, το Ευρωπαϊκό κεκτημένο και κάθε έννοια πραγματικής ελευθερίας, δημοκρατίας και δικαιοσύνης.

  • Αντώνης Κουνάδης, Ακαδημαϊκός, πρώην Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών
  • Νικόλαος Κονομής, Ακαδημαϊκός, πρώην Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών
  • Δημήτριος Σκαρβέλης, Στρατηγός ε.α., Ακαδημαϊκός
  • Φράγκος Φραγκούλης, Στρατηγός ε.α., Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΣ, πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας
  • Κοσμάς Χρηστίδης, Αντιναύαρχος ε.α., Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΝ
  • Ιωάννης Μάζης, Καθηγητής Γεωπολιτικής, Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών
  • Περικλής Νεάρχου, Πρέσβυς ε.τ.
  • Ελευθέριος Καραγιάννης, Πρέσβυς ε.τ.
  • Μανώλης Γούναρης, Πρέσβυς ε.τ.
  • Γιώργος Πουκαμισάς, Πρέσβυς ε.τ.
  • Παναγιώτης Ήφαιστος, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων – Στρατηγικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πειραιώς
  • Μάριος Ευρυβιάδης, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Ασφάλειας, Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφου
  • Κωνσταντίνος Γρίβας, Καθηγητής Γεωπολιτικής, Σχολή Ευελπίδων
  • Δημήτριος Αλευρομάγειρος, Αντιστράτηγος ε.α.
  • Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. και Αντιπρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ)
  • Ιωάννης Μπαλτζώης, Αντιστράτηγος ε.α. και Πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ)
  • Λουκάς Αξελός, Συγγραφέας, Διευθυντής Εκδόσεων «Στοχαστής» -Περ. «Τετράδια»
  • Λαοκράτης Βάσσης, Φιλόλογος, Συγγραφέας
  • Φοίβος Κλόκκαρης, Αντιστράτηγος ε.α., π. Αντιστράτηγος ε.α. π. Υπουργός Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας και π. Υπαρχηγός της Εθνικής Φρουράς
  • Ρωμανός Γιώργος, Συγγραφέας, Ιστορικός Ερευνητής
  • Κώστας Ιατρίδης, Πτέραρχος ε.α.
  • Σάββας Καλεντερίδης, Συνταγματάρχης ε.α. και ιδρυτής των εκδόσεων και του ιστοτόπου «Ινφογνώμων»

 305 Views

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
01 Mar
0

Ο Antonio Guterres δεν τυγχάνει πλέον της εμπιστοσύνης του Κυπριακού Λαού για να συνεχίσει να είναι Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ.

Με αφορμή τις
πληροφορίες ότι ο Antonio Guterres ενδιαφέρεται να υπηρετήσει ακόμη μια θητεία ως Γενικός
Γραμματέας του ΟΗΕ, το Σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια έστειλε στον Πρωθυπουργό της
Βρετανίας και τους Προέδρους της Αμερικής , Ρωσίας, Κίνας και Γαλλίας επιστολή
– υπόμνημα με την οποία τους ζητεί να μην επαναδιοριστεί στη θέση του Γενικού
Γραμματέα του ΟΗΕ ο Antonio Guterres διότι,
με τη διαχείριση που κάμνει στο Κυπριακό έχασε την εμπιστοσύνη του Κυπριακού
Λαού. Οι λόγοι εξηγούνται στην επιστολή. Παρόμοια επιστολή στάληκε και στον
Πρόεδρο της Δημοκρατίας ζητώντας του και η Κυπριακή Κυβέρνηση να άρει την
εμπιστοσύνη της στον Antonio Guterres.

Η
επιστολή μας

«Με αφορμή τις
πληροφορίες ότι ο Antonio Guterres ενδιαφέρεται να υπηρετήσει ακόμη μια θητεία ως Γενικός
Γραμματέας του ΟΗΕ, σας μεταφέρουμε την άποψή μας ότι δεν είναι άτομο κατάλληλο
να συνεχίσει ως Γενικός Γραμματέας του Διεθνούς Οργανισμού. Αξιολογούμε τη
θητεία του Antonio Guterreς  και καταθέτουμε την άποψή μας
αυτή  ως αποτέλεσμα της εμπειρίας που
αποκτήσαμε από τη συμπεριφορά και τη διαχείριση που κάνει ο Antonio Guterres στο Κυπριακό. Ενεργεί εκτός του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ του οποίου
υποτίθεται είναι θεματοφύλακας.  Οι καλές
του Υπηρεσίες έπρεπε να προσφέρονται πάντοτε σύμφωνα με τις πρόνοιες του
Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Δυστυχώς αυτό δεν ίσχυσε ποτέ. Το Κυπριακό είναι
ένα θέμα Διεθνές , στρατιωτικής εισβολής , κατοχής και παραβίασης Ανθρωπίνων
Δικαιωμάτων. Αποτελεί περίπτωση ξεκάθαρα βάναυσης παραβίασης του καταστατικού
Χάρτη του ΟΗΕ, της Οικουμενικής Διακήρυξης και σωρείας άλλων Διεθνών Συμβάσεων
για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Και όμως, ο Antonio Guterres ουδέποτε σε εκθέσεις του
σας παρουσίασε το Κυπριακό ως τέτοιο θέμα, βάναυσης παραβίασης του Διεθνούς
Δικαίου. Όχι μόνο εξισώνει το θύμα με το θύτη αλλά, μεροληπτεί υπέρ του
θύτη  και 
υποβάλλει ιδέες και εισηγήσεις αντίθετες προς τον Καταστατικό Χάρτη του
ΟΗΕ.

Έχει υιοθετήσει για
λύση του Κυπριακού τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Με αυτόν τον τρόπο
ουσιαστικά: 

  • αποδέχεται την παραβίαση
    της εδαφικής ακεραιότητας  και την κατοχή
    εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας, Κράτους Μέλους του ΟΗΕ, ως βάση για τη λύση
    του Κυπριακού
  • αποδέχεται  το βίαιο εκτοπισμό και το  Εθνικό ξεκαθάρισμα από τα κατεχόμενα εδάφη
    της Κυπριακής Δημοκρατίας του 85% του γηγενούς πληθυσμού της νήσου μας.
    Αποδέχεται τον αποκλεισμό της επιστροφής μας στα σπίτια και τις περιουσίες μας
    ώστε να βολευθεί η λύση ΔΔΟ. Για να σας θυμίσουμε το μέγεθος της ανθρώπινης
    τραγωδίας που γίνεται αποδεκτό από το Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, οι εκτοπισμένοι
    και πρόσφυγες της Κυπριακής τραγωδίας αντιστοιχούμε  με 21.5 εκατομμύρια Βρετανούς,22.4
    εκατομμύρια Γάλλους, 48.3 εκατομμύρια Ρώσους. 109.4 εκατομμύρια
    Αμερικανούς  και  466 εκατομμύρια Κινέζους,  πολίτες.
  • Αποδέχεται  το ξεσπίτωμα και τη βίαιη και εκβιαστική
    μεταφορά των Τουρκοκυπρίων από τις ελεύθερες περιοχές στα κατεχόμενα εδάφη
    διαχωρίζοντας τον μέχρι το 1974 ανάμεικτο πληθυσμό της Κύπρου στη βάση φυλής
    και θρησκείας. Επιβραβεύει το βασικό στόχο της Τουρκικής εισβολής και κατοχής
    που ήταν να μαζευτούν όλοι οι Τουρκοκύπριοι σε μια εδαφική ζώνη για να
    δικαιολογείται η λύση ΔΔΟ.
  • αποδέχεται το μαζικό
    εποικισμό της Κύπρου από Τούρκους εποίκους, τους οποίους η Τουρκία κουβάλησε
    για να αναπληρώσουν εμάς τους πρόσφυγες και εκτοπισμένους και να δικαιολογήσουν
    τη δημιουργία Κράτους.

Όλα τα πιο πάνω
που  αποδέχεται και προωθεί ο Antonio Guterres ευρίσκονται σε αντίθεση με τις πρόνοιες του καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ του
οποίου είναι θεματοφύλακας. Επιβραβεύει την Τουρκία για τα κατά συρροή
εγκλήματα που διέπραξε σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας μέλους των Ηνωμένων
Εθνών  και του Λαού μας. Αυτές  μας οι διαπιστώσεις μπορούν  εύκολα να γίνουν με απλή ανάγνωση των
Εκθέσεων του για το Κυπριακό και των Ψηφισμάτων που προωθούντο  από μέρους του  κοντά σας και τα οποία στο τέλος, δυστυχώς
εγκρίνοντο  από τις χώρες σας, Μόνιμα
μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Αποτέλεσμα αυτής
της συμπεριφοράς είναι να χάνει ο Διεθνής Οργανισμός την αξιοπιστία του στα
μάτια της ανθρωπότητας  η οποία έκτισε
ελπίδες για το μέλλον, στην ύπαρξη και λειτουργία του Οργανισμού, στη βάση
αρχών.

Μπορείτε να
επανορθώσετε και να συμβάλετε στην αποκατάσταση της αξιοπιστίας του Διεθνούς
Οργανισμού, μη αποδεχόμενοι τον επαναδιορισμό του Antonio Guterres   και να μεριμνήσετε να αντικατασταθεί με
άλλο, ο οποίος να δεσμευθεί να λειτουργεί πάντοτε σύμφωνα με τον Καταστατικό
Χάρτη του ΟΗΕ και όχι στη βάση σκοπιμοτήτων και συμφερόντων.

Γιαυτό το θέμα, καθώς και για το Κυπριακό γενικότερα,  σε σχέση πάντοτε και με το αναφαίρετό μας δικαίωμα να επιστρέψουμε στις πατρογονικές μας εστίες, από τις οποίες έχουμε βίαια εκδιωχθεί με συνοπτικές διαδικασίες γενοκτονίας, ζητούμε επείγουσα συνάντηση μαζί σας για να συζητήσουμε τα θέματα αυτά.»

Η επιστολή μας στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας είναι η ακόλουθη;ΑΚ42202127022021, ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΠΡΟΕΔΡΟ ΚΑΙ ΥΠΕΞ ΚΔ20210228

 204 Views

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
25 Feb
0

«ΤΑ ΘΕΛΩ», ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΗΣΥ ΑΒΕΡΩΦ ΝΕΟΦΥΤΟΥ (Αποκρυπτογράφηση θέσεων)

Μετά από πρόσφατη συνάντησή του με το «μάστρο» του Κυπριακού, τον Ύπατο Αρμοστή της Βρετανίας,  ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ δήλωσε στο μικρόφωνο τηλεοπτικών Σταθμών ότι «κουράστηκε να ακούει τί δεν θέλουμε» και μας κάλεσε να δηλώνουμε τί θέλουμε. Προχώρησε μάλιστα ο Αβέρωφ Νεοφύτου να δηλώσει με στόμφο τα δικά του θέλω, στο Κυπριακό, περιοριζόμενος σε εύηχα  συνθήματα χωρίς να εξηγεί τί είναι αυτό που ακριβώς θέλει.  Αυτό το γεγονός παραπλανεί  και γιαυτό χρήζει αποκρυπτογράφησης την οποία είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε για να γνωρίζει ο κόσμος. Επιχειρούμε την αποκρυπτογράφηση, έχοντας υπόψη  σφαιρικά τις διαχρονικές θέσεις Αβέρωφ Νεοφύτου και Συναγερμού στο Κυπριακό και γνωρίζοντας πολύ καλά το περιεχόμενο των μέχρι τώρα συνομιλιών, των συγκλίσεων που πέτυχαν μέχρι τώρα και των κοινών  διακηρύξεων των διαπραγματευομένων «κοινοταρχών» .

Μας δήλωσε λοιπόν ο Αβέρωφ Νεοφύτου, ότι:

  • Θέλει να απαλλαχτεί   από την τουρκική κατοχή.
  • Θέλει  ν’ απαλλαχτεί από τα κατοχικά στρατεύματα.

Εσκεμμένα δεν εξηγεί ο Αβέρωφ Νεοφύτου πως εννοεί και ευνοεί, την απαλλαγή μας από την κατοχή και τα Τουρκικά στρατεύματα. Δεν εξηγεί τί είναι αυτό που ευνοεί να προηγηθεί  για να γίνουν αυτά που «θέλει».  Έπρεπε και πρέπει να ξεκαθαρίζει ότι εννοεί, να επιβραβεύσουμε την εισβολή και κατοχή με όλα τα δεινά που επεσώρευσε στον τόπο μας και να   νομιμοποιήσουμε  τα παράγωγα της Τουρκικής στρατιωτικής εισβολής και κατοχής του 1974, δηλαδή: 

  • Την κατοχή, εδαφών,
  • Το εθνικό ξεκαθάρισμα των κατεχομένων από όλους εμάς τους πρόσφυγες και εκτοπισμένους,
  • Την εκβιαστική, βίαιη και δόλια μεταφορά με ψευδείς παραστάσεις, των Τουρκοκυπρίων από τις ελεύθερες περιοχές στα κατεχόμενα εδάφη μας και,
  • Τον εποικισμό των κατεχομένων εδαφών μας με χιλιάδες Τούρκους έποικους.
  • Την ανακήρυξη των κατεχομένων σε ανεξάρτητο Τουρκικό Κράτος.

Αυτή η επιβράβευση του εισβολέα την οποία προσφέρει ο Αβέρωφ Νεοφύτου,  στο σφαγέα της Κύπρου και του Λαού μας, επιτυγχάνεται με τη λύση ΔΔΟ την οποία υποστηρίζει ο Αβέρωφ Νεοφύτου. Δηλαδή ο Αβέρωφ Νεοφύτου παραχωρεί τη γη μας στον Τούρκο κατακτητή για να λειτουργήσει ξεχωριστό Τουρκικό Κράτος πάνω σε αυτή,  με τέτοιες μάλιστα Συνταγματικές ρυθμίσεις που θα το καθιστά προτεκτοράτο της ίδιας της Τουρκίας.  Άμα γίνει τούτο κύριε Αβέρωφ, τα Τουρκικά στρατεύματα θα έχουν ολοκληρώσει τη δουλειά τους  και θα είναι εύκολο πλέον να αποχωρήσουν. Δεν θα απαλλαγούμε όμως από αυτά διότι θα ευρίσκονται 40 μίλια μακριά για να ανταποκρίνονται σε κάλεσμα για βοήθεια από το Τουρκικό Κράτος, το οποίο ο Αβέρωφ Νεοφύτου και οι άλλοι Διζωνικοί Ηγέτες συνηγορούν να  δημιουργηθεί πλέον επί Κυπριακού εδάφους.

Αυτή η κατάληξη την οποία  θέλει   ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ, και κατά συνέπεια και το Κόμμα ΔΗΣΥ του οποίου ηγείται,   δεν  θα  αποτελεί τερματισμό της κατοχής , ούτε απαλλαγή μας από τα Τουρκικά κατοχικά στρατεύματα. Θα αποτελεί πανηγυρική επιβράβευση και νομιμοποίηση της κατοχής και των κατά συρροή εγκλημάτων που διαπράχθηκαν σε βάρος μας. Θα στρώσει κόκκινο χαλί για νέες αιματηρές περιπέτειες σε οχι απομακρυσμένο μέλλον.

Αυτήν την πραγματικότητα πρέπει να την καταλάβουμε και να αποφύγουμε να κληρονομήσουμε στα παιδιά και τα εγγόνια μας ένα τέτοιο φίδι στον κόρφο τους.

Η κατοχή θα τερματιστεί ΜΟΝΟ με την επιστροφή και επανεγκατάσταση των προσφύγων και εκτοπισμένων πίσω στα κατεχόμενα .

Η ανοχή και η σιωπή του Λαού πρέπει ΤΩΡΑ να τερματιστεί. Η ευκαιρία δίδεται με τις Βουλευτικές εκλογές του Μαϊου.

Η ΨΗΦΟΣ  ΜΑΣ  ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ  ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΣΕ Κόμματα και υποψηφίους  που θα οδηγήσουν την Κύπρο ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ που προδιαγράφει ο ΑΒΕΡΩΦ ΝΕΟΦΥΤΟΥ και οι άλλοι Διζωνικοί Ηγέτες.

 387 Views

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
24 Feb
0

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΗΣΥ ΑΒΕΡΩΦ ΝΕΟΦΥΤΟΥ: ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΓΙΟΚ

Ένα από τα «Θέλω» του Προέδρου του ΔΗΣΥ  Αβέρωφ Νεοφύτου τα οποία εκστόμισε μετά από πρόσφατη συνάντησή του με το «μάστρο» του Κυπριακού, τον Ύπατο Αρμοστή της Βρετανίας, ήταν και το ακόλουθο:

Θέλω να πάρω εδάφη πίσω, τη Μόρφου, τα Βαρώσια και άλλες περιοχές. Θέλω μια δίκαιη διευθέτηση του περιουσιακού.

Τα μόνα εδάφη που θέλει  να πάρει πίσω ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ και προφανώς και το  Κόμμα ΔΗΣΥ αφού μιλά εκ μέρους του, μας ξεκαθαρίζει ότι είναι η Μόρφου , το Βαρώσι και κάποια άλλα χωριά, προφανώς στις παρυφές της γραμμής ΑΤΤΙΛΑ. Με το να μειωθεί η έκταση των κατεχομένων εδαφών μας δεν τερματίζεται η κατοχή κύριε Νεοφύτου.  

Δεν θέλει να πάρει πίσω την  Επαρχία Κερύνειας, την περιοχή Κυθρέας, Καρπασίας, Αμμοχώστου και Μεσαριάς ο Αβέρωφ Νεοφύτου. Τα μέρη αυτά της πατρίδας, ο Αβέρωφ Νεοφύτου τα ξεγράφει και τα  χαλαλίζει στην Τουρκία, δημιουργώντας έτσι το προγεφύρωμα που χρειάζεται η Τουρκία για να αλώσει στη συνέχεια ολόκληρη την Κύπρο, χωρίς νέες στρατιωτικές επιχειρήσεις.  Αντί για επιστροφή μας στις περιουσίες μας ο Αβέρωφ Νεοφύτου «θέλει» «δίκαιη» διευθέτηση του περιουσιακού.

Απαράδεκτος και Εθνικά κατακριτέος ο Αβέρωφ Νεοφύτου, διότι τα κατεχόμενα μέρη μας δεν είναι αμπελοχώραφό του για να τα ξεπουλά στον Τούρκο κατακτητή, ούτε για τις περιουσίες μας είναι εξουσιοδοτημένος να «θέλει» ρυθμίσεις. Οι κατεχόμενες περιουσίες ανήκουν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους, οι οποίοι απαιτούν ως μόνη θεραπεία την επιστροφή και επανεγκατάσταση σε αυτές.

Τελευταία γίνεται πολύς λόγος για Διαφθορά και για ανάληψη ευθυνών Πολιτικών προσώπων. Μήπως αυτά τα «θέλω» του Προέδρου του ΔΗΣΥ δεν συνιστούν αδίκημα το οποίο να δικαιολογεί την παραίτησή του;  Μήπως γινόμενος προαγωγός των Τουρκικών συμφερόντων σε βάρος των Δικαίων των προσφύγων και εκτοπισμένων μας, δεν συνιστά αδίκημα το οποίο αυτεπάγγελτα έπρεπε ήδη να εξετάζει η Γενική Εισαγγελία της Δημοκρατίας;

Οι πρόσφυγες και εκτοπισμένοι της Κυπριακής τραγωδίας, κύριε Νεοφύτου,  δεν απεμπολούν τα Ανθρώπινα Δικαιώματα τους και επιμένουν στην επιστροφή και επανεγκατάσταση  στις πατρογονικές εστίες, σε μια ελεύθερη Ευρωπαϊκή, Δημοκρατική Κύπρο, απαλλαγμένη από την κατοχή και τους εποίκους.

Καλούμε τους πρόσφυγες και εκτοπισμένους καθώς και τους Κύπριους Ψηφοφόρους γενικότερα, ενόψει των επερχόμενων Βουλευτικών εκλογών,  να αναλάβουμε όλοι σοβαρά τις ευθύνες μας  και να δώσουμε με τις επιλογές μας, ξεκάθαρο μήνυμα σε Κόμματα και υποψηφίους Κομμάτων ότι, το ΟΧΙ σε λύση ΔΔΟ ζει.

 351 Views

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
22 Feb
0

ΤΟ «ΚΕΡΑΣΑΚΙ» ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΙΣOΤΙΜΩΝ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΩΝ ΚΡΑΤΩΝ

Ψάχνοντας το αρχείο μας, των  απορρήτων εγγράφων του Βρετανικού  Υπουργείου Εξωτερικών, της δεκαετίας του 1950, ανακαλύπτουμε ότι στους  Τουρκό -Βρετανικούς σχεδιασμούς για το μέλλον της Κύπρου, εκτός από την πρόνοια για εδαφική διχοτόμηση του νησιού και το βίαιο διαχωρισμό  των Οθωμανών της Κύπρου από τον υπόλοιπο πληθυσμό, περιλαμβάνετο και σχετική πρόνοια για αναγνώριση της μειονότητας ως δεύτερο Λαό της Κύπρου με  ξεχωριστό Δικαίωμα Αυτοδιάθεσης. Όπως προκύπτει μέσα από τα Έγγραφα το ολοκληρωμένο πακέτο της Τουρκο-Βρετανικής συμφωνίας- συνωμοσίας σε βάρος της Κύπρου και του Λαού της, περιελάβανε τα ακόλουθα:

  • Εξασφάλιση για τους Οθωμανούς της Κύπρου, εδάφους στο οποίο να συγκεντρωθούν ξεχωριστά από τον υπόλοιπο πληθυσμό
  • Να εδραιωθεί η αναγωγή της μειοψηφίας τους (18%) σε Κοινότητα
  • Να αναγνωρισθεί στην Κοινότητα η πολιτική ισότητα με την πλειοψηφία του 82%
  • Με την εξασφάλιση της πολιτικής ισότητας μεταξύ Κοινοτήτων να διεκδικηθεί λύση ΔΔΟ δύο Συνιστώτων Κρατών,  με συνταγματική ρύθμιση το διαμοιρασμό της εξουσίας επί ολόκληρης της Κύπρου κατά τρόπο που ολόκληρη η Κύπρος να τεθεί υπό την κηδεμονία της Άγκυρας
  • Εξασφαλίζοντας τα πιο πάνω, δηλαδή: Γεωγραφικό χώρο οικονομικά βιώσιμο,  πλειοψηφία και καθαρότητα πληθυσμού, πολιτική ισότητα Κοινότητας, θα πληρούνται τα χαρακτηριστικά που απαιτούνται για να αναγνωρισθούν πλέον ως πολιτικά ισότιμο και κυρίαρχο Κράτος. Σε ένα τέτοιο πολιτικά ισότιμο και κυρίαρχο Κράτος ο πληθυσμός θα εξασφαλίσει το δικαίωμα να αναγνωρισθεί ως δεύτερος Λαός επί του Κυπριακού εδάφους,  οπότε  πλέον να μπορεί να διεκδικεί και το Δικαίωμα αυτοδιάθεσης. Η στάση και οι διεκδικήσεις των Τούρκων  όλα αυτά τα χρόνια των διαπραγματεύσεων, εξυπηρετούσαν αυτό ακριβώς το σκέλος της συμφωνίας. Ως πρώτο σοβαρό  βήμα προς αυτή την εξέλιξη  αποτελούν  και  οι συγκλίσεις που ήδη έχουν επιτευχθεί στα θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης.

Ο πρώτος λοιπόν στόχος  επετεύχθη:

  • με την Τουρκική εισβολή και κατοχή Κυπριακού  εδάφους ,
  • με το Εθνικό ξεκαθάρισμα των κατεχομένων από όλους εμάς τους εκτοπισμένους και πρόσφυγες που αποτελούσαμε την πλειοψηφία του 85% του πληθυσμού και,
  • με τη δια της βίας και δολοπλόκου διπλωματικής εμπλοκής της Βρετανίας και του ΟΗΕ, μεταφορά των Τουρκοκυπρίων από τις ελεύθερες περιοχές που ήταν σκορπισμένοι, στο κατεχόμενο έδαφος.

Έγινε ο διαχωρισμός του πληθυσμού σε δύο Ζώνες, μια για  τους Οθωμανούς και μια  για τους υπόλοιπους Κυπρίους.  Δημιουργήθηκε με αυτόν τον τρόπο το βασικό κατοχικό δεδομένο επί του οποίου να λειτουργήσει η λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας δύο Συνιστώτων Κρατών.  Αυτό το βασικό κατοχικό δεδομένο είναι που έχουν υιοθετήσει οι Διζωνικοί Κομματάρχες  μας και το προωθούν ως τη βάση λύσης του Κυπριακού, εξυπηρετούντες έτσι τα Τουρκικά στρατηγικά σχέδια και τα ξένα συμφέροντα, τα οποία ευρίσκονται πίσω από την Τουρκική επιδρομή.

Το τελευταίο σκέλος της συμφωνίας- συνωμοσίας, της δεκαετίας του 1950, είναι που επιδιώκουν οι Τούρκοι να εξασφαλίσουν, με τα δύο Κράτη και την  ισότιμη Κρατική κυριαρχία, τα οποία προβάλλουν σε αυτή τη φάση του Κυπριακού. Δεν αποτελεί τυχαίο σύνθημα  αυτή η νέα Τουρκική αξίωση. Πρόκειται για καλά σχεδιασμένη πολιτική πράξη, μέρος της στρατηγικής τους για ανάκτηση της Κύπρου. Έχουν διαπιστώσει ότι οι Ηγέτες μας είναι αδύναμοι και ευάλωτοι και θεωρούν ότι μπορούν από τώρα και όχι σε μελλοντικό στάδιο, να διεκδικήσουν και αυτό το σκέλος της συμφωνίας -συνωμοσίας. Το εγείρουν τώρα ώστε να αποφύγουν τον ενδιάμεσο σταθμό της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας δύο Συνιστώτων Κρατών , εξασφαλίζοντας απευθείας λύση Διζωνικής  Συνομοσπονδίας δύο πολιτικά ισότιμων κυριάρχων Κρατών. Οι Διζωνικοί Ηγέτες μας προβάλλοντας αυθαίρετα   την Τουρκική θέση για δύο Κράτη, ως θέση για διχοτόμηση της Κύπρου με δύο ξεχωριστά Κράτη, «τζίνοι ποτζιή τζιε μεις ποδά», διευκολύνουν την Τουρκία μέσω της «άτυπης Πενταμερούς» να εξασφαλίσει και άλλες υποχωρήσεις σε λύση τάχατες Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας  η οποία στην ουσία θα είναι λύση πολύ κοντά στη Διζωνική Συνομοσπονδία δύο Κυριάρχων Κρατών που επιδιώκει η Τουρκία.

Για να αντιμετωπισθούν αυτά τα δεδομένα η Κυβέρνηση, ο Πολιτικός Κόσμος της κυρίαρχης και Διεθνώς αναγνωρισμένης Κυπριακής Δημοκρατίας θα πρέπει να τερματίσουν  κάθε συζήτηση, είτε για ΔΔΟ δύο Συνιστώτων Κρατών , είτε για Διζωνική  Συνομοσπονδία δύο κυριάρχων Κρατών   και να διεκδικήσουν  την καθαρή λύση —απελευθέρωσης και αποκατάστασης της Διεθνούς έννομης τάξης η οποία παραβιάστηκε στην Κύπρο. Ο κυρίαρχος Λαός της Κυπριακής Δημοκρατίας, ελεύθερα σκεπτόμενος και προβληματιζόμενος,  να απαλλαγεί  από αρρωστημένα Κομματικά σύνδρομα «συσπείρωσης» και Κομματικής πειθαρχίας και να απαιτήσει δυναμικά αυτήν την καθαρή λύση. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα εξασφαλισθεί το αύριο, καθώς  και το μέλλον, σε ειρηνικό και δημιουργικό περιβάλλον.

Καλούμε λοιπόν ξανά, σε αφύπνιση και εγκατάλειψη της ηττοπάθειας και παθητικότητας που επικρατεί,  απαιτώντας επανατοποθέτηση του Κυπριακού. Μάλιστα αυτή η προσπάθεια θα πρέπει να ξεκινήσει με πρώτο βήμα την  εγκατάλειψη της έμμονης  ιδέας για συμμετοχή στην «άτυπη Πενταμερή παγίδα».

 230 Views

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ